Kendimi överek konuya gireceğim.
Hafif, havada kalan yazılar yazdığımı düşünmüyorum. “YARIN OLACAKLAR HAKKINDA”
yazımda belirttiğim gibi kimse geleceği bilemez, göremez. Tahmin yürütür.
Bugünün tam tersini yarın yaşayabiliriz. Neyse gelelim sadede..
Geçen
haftadan beri karnım ağrıyor. İlk birkaç gün önemsemedim. Karın ağrısını kim
önemser ki? 4. Gün artık yürümekte zorlanınca hastaneye uğradım. Velhasıl
tahlildir odur budur derken kendimi acilde yatarken ve bir doktorun bana “Sabah
ameliyata girebilirsin, bir şey yemek içmek yok artık.” derken buldum. Ben staj
belgelerimi hazırlamış, biletimi almış, ertesi yola çıkmaya hazırlanıyordum. Ne
ameliyatı şimdi!? Tabii hemen bizimkilere ulaştım, onların kalkıp gelmesi,
yoldur vs. derken kendilerini hazırlasınlar her ihtimale karşı dedim. 1 saat
sonra yeni tahlil, film sonuçlarına göre ameliyatlık durum yok, acilde
yapılabilecek bir şey yok. Benim dahiliye ya da genel cerrahiye gitmem
gerekiyor. Sonuçlarımı aldım, yurda gidiyorum. Ben sağlık öğrencisi olduğum
için az çok bilgim var, tekrar tekrar okudum. Bizimkiler aradı ağlıyorum,
arkadaşlarım mahvoldu. Gecenin 11'i ben ağlıyorum. Gecenin 12'si 1'i vs. derken
ağlıyorum. Kendime koyduğum teşhis “Kanser.” ya.
Neyse
memlekete geldim, 2 gün boyunca hem ağladım hem kıvrandım. Sürekli
hastalıklarım için doktora gitmem gerekiyor, nasıl fark edilmezdi ki? Böyle
ciddi bir durum! Neyse, 3 günde iki doktora çıktım. Bugün bir doktor tahmin
yürüttü. Teşhis için başka bir doktora gitmem gerekiyor. 1000'de 2 görülen bir
hastalık. Acaba diğeri kim diye düşünüyorum. Artık işi şaka vurdum.
Size şu
1 haftadır deneyimlediğim yaşam tecrübesinden yola çıkarak birkaç bir şey
önereceğim;
1-
Kendine sorun, yarın ölecek olsanız veya çok
ciddi bir hastalığınız varsa keşke diyeceğin bir durum var mı? Barıştığına,
hayatına geri aldığına pişman olduğun insan var mı? Mesaj atmayı beklediğin,
gurur yaptığın biri? Kalbini kırdığın yakın arkadaşın var mı? PİŞMANLIKLA ÖLME.
2-
Hedefin için ertelediğin, görmezden geldiğin
durumlar var mı? Misal; Üniversite sınavı için çalışıyorsun ama kilo vermeyi bu
dönemde erteliyorsun ya da ailenin planlarını çoğu zaman görmezden geliyorsun.
Çıkıp hava almıyorsun, o yeni yapılan yere gitmedin daha gibi..
3-
Zararlı alışkanlığın var mı?
Yaptığım şeyler bana yetmiyordu.
Daha iyisi için uğraşıyordum, üniversitede okuduğum bölüm tamam sağlık bölümü,
güzel. Ama neden tıp değildi? Deliriyor, çabalıyordum. Erkek arkadaşım vardı,
neden ilgi göstermiyordu, her dakika yazmıyordu. Kavgalar tartışmalar.. Onu da
kaybetmiştim. Sürekli bir stres sürekli yemek yeme isteği. İyi olmak için,
ilaçlar.
Resim
yapmayı bırakmıştım, şiir yazmayı, erkek arkadaşımla anlaşmayı. Kitap okumaya
ara vermiştim, yürümüyordum, fotoğraf çekilmiyordum. Ben kendime en büyük
kötülüğü yapıyormuşum. Nefes almayarak, şimdi nefes alma zamanı!
Yaşadığım bu bir hafta size örnek olsun. Sağlıkla kalın.
Gülümseyin. Çoğu şeyden vazgeçin.
Yorumlar
Yorum Gönder